خانه / 420 حکمت شرح میر حبیب الله خوئی / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۳۲ (شرح میر حبیب الله خوئی)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۳۲ (شرح میر حبیب الله خوئی)

  حکمت ۴۵۵ صبحی صالح

۴۵۵- وَ سُئِلَ مَنْ أَشْعَرُ الشُّعَرَاءِ فَقَالَ ( علیه ‏السلام  )  إِنَّ الْقَوْمَ لَمْ یَجْرُوا فِی حَلْبَهٍ تُعْرَفُ الْغَایَهُ عِنْدَ قَصَبَتِهَا فَإِنْ کَانَ وَ لَا بُدَّ فَالْمَلِکُ الضِّلِّیلُ‏

یرید إمرأ القیس

  شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

الثانیه و الثلاثون بعد أربعمائه من حکمه علیه السّلام

(۴۳۲) و سئل علیه السّلام عن أشعر الشعراء فقال علیه السّلام: إنّ القوم لم یجروا فی حلبه تعرف الغایه عند قصبتها، فإن کان و لا بدّ فالملک الضّلّیل. «یرید امرأ القیس».

اللغه

(الحلبه): القطعه من الخیل یقرن للسباق للطریقه الواحده. (الغایه): الرایه.

 

و (القصبه) ما توضع فی آخر المدى، فمن سبق إلیها و أخذها فاز بالسبق.

المعنى

للشعر عند العرب مقاصد عدیده من الحماسه، و المدح، و الذم، و النسیب و الرثاء، و بیان قصّه، أو حکایه، و له بحور تزید على خمسه عشر، و أوزان تزید على السّتین، فالمفاضله بین الشعراء تتحقق إذا نظموا الشعر فی مقصد واحد و على وزن مخصوص مثلا و لکن شعراء العرب نظموا الشعر فی مقاصد شتّى و أکثر کلّ واحد منهم فی بعضها و اختار کلّ واحد منهم أوزانا خاصه تلائم ذوقه، فیصعب القضاوه و الحکم فی المفاضله بینهم و تشخیص الأشعر منهم، فانّ بعضهم أشعر من بعض فی مقصد أو فی وزن کما قیل: أشعر العرب امرء القیس إذا رکب، و الأعشى إذا رغب، و النابغه إذا رهب، و قد مال علیه السّلام الى الجواب بترجیح امرء القیس صاحب المعلّقه المعروفه الّذی ابتدأ معلّقته بقوله:

         قفا نبک من ذکرى حبیب و منزل            بسقط اللّوى بین الدخول فحومل‏

 بحسب ضروره الجواب على هذا السئوال، و یظهر منه علیه السّلام الکراهه للبحث عن الشعر و الشاعر الجاهلی خصوصا فی مجلسه المنعقد للارشاد الدّینی کما حکى قال الشارح المعتزلی نقلا عن أمالى ابن درید مسندا إلى ابن عراده قال: کان علیّ ابن أبی طالب علیه السّلام یعشّی الناس فی شهر رمضان باللّحم و لا یتعشّى معهم فاذا فرغوا خطبهم و وعظهم، فأفاضوا لیله فی الشعراء و هم على عشائهم فلمّا فرغوا خطبهم علیه السّلام و قال فی خطبته: اعلموا أنّ ملاک أمرکم الدّین، و عصمتکم التقوى، و زینتکم الأدب و حصون أعراضکم الحلم-  إلخ.

الترجمه

پرسش شد از أشعر شعراء عرب در پاسخ فرمود: شاعران عرب در میدان مسابقه شعر یک راه را تا نشانه طى نکرده ‏اند که پیشتاز آنها شناخته شود، و اگر بناچار باید جواب گفت أشعر آنان همان پادشاه گمراه است که مقصود امرء القیس است.

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدید: ۳

درباره‌ی .

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۵۳ (شرح میر حبیب الله خوئی)

  حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُه‏   شرح میر …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code