خانه / 420 حکمت شرح میر حبیب الله خوئی / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۳۰ (شرح میر حبیب الله خوئی)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۳۰ (شرح میر حبیب الله خوئی)

 حکمت ۴۵۴ صبحی صالح

۴۵۴-وَ قَالَ ( علیه‏ السلام  )مَا لِابْنِ آدَمَ وَ الْفَخْرِ أَوَّلُهُ نُطْفَهٌ وَ آخِرُهُ جِیفَهٌ وَ لَا یَرْزُقُ نَفْسَهُ وَ لَا یَدْفَعُ حَتْفَهُ

 شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

الثلاثون بعد أربعمائه من حکمه علیه السّلام

(۴۳۰) و قال علیه السّلام: ما لابن آدم و الفخر: أوّله نطفه، و آخره جیفه، و لا یرزق نفسه، و لا یدفع حتفه.

المعنى

الفخر إمّا بمظاهر جسمانیّه من القوّه و الجمال، و إمّا بقوى معنویّه من‏ القدره و الکمال، فنبّه علیه السّلام إلى أنّ ابن آدم مسلوب الفخر من الجهتین: أمّا من جهه جسمه فأوّله نطفه قذره لا قوّه فیها و لا جمال، و آخره جیفه نتنه عفنه یفرّ منها، و أمّا من جهه القوى المعنویّه فانّه لا یقدر على رزق نفسه فضلا عن غیره فهو عبد کلّ على مولاه، و لا یقدر على حفظ نفسه من الموت و الفناء فمن أین له الفخر.

الترجمه

فرمود: فخر کجا و آدمیزاده کجا آغازش نطفه است و انجامش مردار گندیده، روزى‏ ده خود نیست، و مرگ خود را دفع نتواند.

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدید: ۱

درباره‌ی .

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۵۳ (شرح میر حبیب الله خوئی)

  حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُه‏   شرح میر …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code