خانه / 140 حکمت شرح میر حبیب الله خوئی / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۵۷ (شرح میر حبیب الله خوئی)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۵۷ (شرح میر حبیب الله خوئی)

حکمت ۱۶۶ صبحی صالح

۱۶۶-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )لَا یُعَابُ الْمَرْءُ بِتَأْخِیرِ حَقِّهِ إِنَّمَا یُعَابُ مَنْ أَخَذَ مَا لَیْسَ لَهُ

شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

السابعه و الخمسون بعد المائه من حکمه علیه السّلام

(۱۵۷) و قال علیه السّلام: لا یعاب المرأ بتأخیر حقّه، إنّما یعاب من أخذ ما لیس له.

المعنى

حمل الشارح المعتزلی کلامه هذا على «جواب سائل سأله لم أخّرت المطالبه بحقّک من الامامه» و أورد اعتراضا، و أجاب عنه بأنّه لا بدّ من إضمار شی‏ء فی الکلام، قال: و تقدیره: لا یعاب المرء بتأخیر حقّه إذا کان هناک مانع عن طلبه.

أقول: لا حاجه إلى التقدیر، فانّ الحکم لم یتعلّق بتأخیر المطالبه و إنّما تعلم بنفس التأخیر، و لا یکون التأخیر فعلا لذی الحقّ حتّى یرد الاعتراض و یحتاج إلى الجواب، مع أنّ علیا علیه السّلام یطلب حقّه منذ وفاه النبیّ صلّى اللَّه علیه و آله إلى أن توفی علیه السّلام بحسب ما یتمکّن فی کل وقت و زمان، و قد ورد احتجاجاته مع المخالفین فی أیّام السقیفه و ما بعدها إلى زمن قتل عثمان فی کتب الفریقین بما لا مزید علیه.

الترجمه

مرد را نکوهش نشاید که حقّش بدست نیاید، همانا نکوهش آنرا است که دست بناحق برآرد.

نکوهش نباید بر آن کس که حقش
ز دستش ربودند و تأخیر شد

همانا نکوهش بر آن کس روا است‏
که حق کسان برد و ز آن سیر شد

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدید: ۲

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۵۳ (شرح میر حبیب الله خوئی)

  حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُه‏   شرح میر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code