خانه / 140 حکمت شرح میر حبیب الله خوئی / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۵۵ (شرح میر حبیب الله خوئی)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۵۵ (شرح میر حبیب الله خوئی)

حکمت ۱۶۴ صبحی صالح

۱۶۴-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )مَنْ قَضَى حَقَّ مَنْ لَا یَقْضِی حَقَّهُ فَقَدْ عَبَدَهُ

شرح میر حبیب الله خوئی ج۲۱

الخامسه و الخمسون بعد المائه من حکمه علیه السّلام

(۱۵۵) و قال علیه السّلام: من قضى حقّ من لا یقضی حقّه فقد عبده.

المعنى

قد اضطرب فی شرح کلامه علیه السّلام هذا تفسیر الشرّاح و اختلف فی قراءته.

قال ابن میثم فی شرحه: أراد قضاء الحقّ بین الاخوان، و إنّما کان کذلک لأنّ قضاء الغیر عنه لحقّ من لا یقضی حقّه لا یکون لوصول نفع منه و لا دفع مضرّه المرء-  کذا فی النسخه و الظاهر عنه مکان المرء-  لأنه هو أو-  کذا فی النسخه و الظاهر مکان هو أو قضاه-  خوفا منه أو طمعا فیه، و ذلک صوره عباده انتهى.

و الظاهر أنّه قرأ عبده من الثلاثی المجرّد، و مقصوده أنّ قاضی الحقّ عبد المقضی عنه التارک للحقّ على تشویش فی تعبیره زاده غلط النسخه الّتی عندی.

و قال الشارح المعتزلی: عبّده بالتشدید، أى اتّخذه عبدا یقال: عبده و استعبده بمعنى واحد، و المعنى بهذا الکلام مدح من لا یقضى حقه-  بصیغه المجهول و الأولى التعبیر بمدح قاضی الحق-  أی من فعل ذلک بانسان فقد استعبد ذلک الانسان‏ لأنّه لم یفعل معه ذلک مکافاه له عن حقّ قضاه إیّاه، بل فعل ذلک إنعاما مبتدأ فقد استعبده بذلک.

أقول: ما ذکره الشارح المعتزلی أوضح لفظا و معنى، فتدبّر.

الترجمه

کسى که بحق دوست بیوفا وفا کند او را رهین منّت و بنده خود ساخته.

گر وفا داری بیار بیوفا            بندگى اوست از بهرت سزا

منهاج ‏البراعه فی ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(الخوئی)//میر حبیب الله خوئی

بازدید: ۴

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۵۳ (شرح میر حبیب الله خوئی)

  حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُه‏   شرح میر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code