خانه / ***حکمت ها شرح ابن ابي الحدید / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۷۵ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)پیش بینی حضرت امیر المومنین علی علیه السلام

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۳۷۵ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)پیش بینی حضرت امیر المومنین علی علیه السلام

حکمت ۳۶۹ صبحی صالح

۳۶۹-وَ قَالَ ( علیه‏السلام  )یَأْتِی عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا یَبْقَى فِیهِمْ مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا رَسْمُهُ وَ مِنَ الْإِسْلَامِ إِلَّا اسْمُهُ وَ مَسَاجِدُهُمْ یَوْمَئِذٍ عَامِرَهٌ مِنَ الْبِنَاءِ خَرَابٌ مِنَ الْهُدَى سُکَّانُهَا وَ عُمَّارُهَا شَرُّ أَهْلِ الْأَرْضِ- مِنْهُمْ تَخْرُجُ الْفِتْنَهُ وَ إِلَیْهِمْ تَأْوِی الْخَطِیئَهُ یَرُدُّونَ مَنْ شَذَّ عَنْهَا فِیهَا وَ یَسُوقُونَ مَنْ تَأَخَّرَ عَنْهَا إِلَیْهَا یَقُولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فَبِی حَلَفْتُ لَأَبْعَثَنَّ عَلَى أُولَئِکَ فِتْنَهً تَتْرُکُ الْحَلِیمَ فِیهَا حَیْرَانَ وَ قَدْ فَعَلَ -وَ نَحْنُ نَسْتَقِیلُ اللَّهَ عَثْرَهَ الْغَفْلَهِ

حکمت ۳۷۵ شرح ابن ‏أبی ‏الحدید ج ۱۹

۳۷۵: یَأْتِی عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ-  لَا یَبْقَى فِیهِمْ مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا رَسْمُهُ-  وَ مِنَ الْإِسْلَامِ إِلَّا اسْمُهُ-  مَسَاجِدُهُمْ یَوْمَئِذٍ عَامِرَهٌ مِنَ الْبِنَاءِ-  خَرَابٌ مِنَ الْهُدَى-  سُکَّانُهَا وَ عُمَّارُهَا شَرُّ أَهْلِ الْأَرْضِ-  مِنْهُمْ تَخْرُجُ الْفِتْنَهُ وَ إِلَیْهِمْ تَأْوِی الْخَطِیئَهُ-  یَرُدُّونَ مَنْ شَذَّ عَنْهَا فِیهَا-  وَ یَسُوقُونَ مَنْ تَأَخَّرَ عَنْهَا إِلَیْهَا-  یَقُولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فَبِی حَلَفْتُ-  لَأَبْعَثَنَّ عَلَى أُولَئِکَ فِتْنَهً أَتْرُکُ الْحَلِیمَ فِیهَا حَیْرَانَ-  وَ قَدْ فَعَلَ وَ نَحْنُ نَسْتَقِیلُ اللَّهَ عَثْرَهَ الْغَفْلَهِ هذه صفه حال أهل الضلال-  و الفسق و الریاء من هذه الأمه-  أ لا تراه یقول سکانها و عمارها-  یعنی سکان المساجد و عمار المساجد شر أهل الأرض-  لأنهم أهل ضلاله کمن یسکن المساجد الآن-  ممن یعتقد التجسم و التشبیه و الصوره-  و النزول و الصعود و الأعضاء و الجوارح-  و من یقول بالقدر یضیف فعل الکفر-  و الجهل و القبیح إلى الله تعالى-  فکل هؤلاء أهل فتنه-  یردون من خرج منها إلیها-  و یسوقون من لم یدخل فیها إلیها أیضا- . ثم قال حاکیا عن الله تعالى-  إنه حلف بنفسه لیبعثن على أولئک فتنه-  یعنی استئصالا و سیفا حاصدا-  یترک الحلیم أی العاقل اللبیب فیها-  حیران لا یعلم کیف وجه خلاصه- . ثم قال ع و قد فعل-  و ینبغی أن یکون قد قال هذا الکلام فی أیام خلافته-  لأنها کانت أیام السیف-  المسلط على أهل الضلال من المسلمین-  و کذلک ما بعثه الله تعالى على بنی أمیه و أتباعهم-  من سیوف بنی هاشم بعد انتقاله ع

ترجمه فارسی شرح ابن‏ ابی الحدید

حکمت (۳۷۵)

یأتى على الناس زمان لا یبقى فیهم من القرآن الا رسمه، و من الاسلام الّا اسمه، مساجدهم‏ یومئذ عامره من البناء، خراب من الهدى، سکانها و عمارها شرّ اهل الارض، منهم تخرج الفتنه و الیهم تأوى الخطیئه، یردون من شذّ عنها فیها، و یسوقون من تاخّر عنها الیها، یقول الله سبحانه فبى حلفت لابعثن على اولئک فتنه اترک الحلیم فیها حیران، و قد فعل، و نحن نستقیل الله عثره الغفله.

«روزگارى بر مردم فرا خواهد رسید که در آن از قرآن جز نشانى بر جاى نماند و از اسلام جز نامى بر جاى نخواهد ماند، در آن روزگار مساجد ایشان از لحاظ بنا و ساختمان آباد است و از جهت هدایت کردن ویران، ساکنان و عمارت کنندگان آن مساجد بدترین مردم روى زمین خواهند بود که فتنه از ایشان خیزد و خطا به آنان پناه مى‏ برد، آن کس که از فتنه کنار ماند به آتش برگردانند و هر کس که از آن باز ماند او را به سوى آن رانند، خداوند سبحان فرماید به خویشتن سوگند مى‏ خورم که بر ایشان فتنه ‏اى گسیل خواهم داشت که در آن خردمند را سرگردان رها مى‏ سازم، و چنین کرده است و ما از خداوند مى‏ خواهیم از لغزش غفلت درگذرد.»

ابن ابى الحدید در شرح این سخن مى‏گوید: اینها صفات گمراهان و اهل فسق و ریاکاران این امت است، نمى‏بینى که مى‏فرماید ساکنان و عمارت کنندگان مسجدها بدترین مردم روى زمین هستند و این به سبب گمراهى ایشان است، نظیر کسانى از مجسمه و مشبهه و معتقد به صورت و صعود و نزول براى ذات بارى تعالى که براى خداوند جسم و اندام هم تصور مى‏ کنند و آنان که قدرى مذهب هستند و انجام دادن کارهاى منطبق بر کفر و جهل و زشتى را به خداوند سبحان نسبت مى‏ دهند و همه ایشان اهل فتنه‏ اند و هر که را از آن بیرون رود به آن برمى‏گردانند و هر که را که به آن درنیامده باشد به سویش مى‏ برند.

سپس مى‏گوید: امیر المؤمنین علیه السّلام از قول خداوند حکایت مى‏ کند که به نفس خود سوگند خورده است که فتنه ‏اى بر آنان برمى ‏انگیزد که منظور استیصال و درماندگى و شمشیر دروکننده است و در آن خردمند عاقل را چنان سرگردان قرار مى‏ دهد که راه رهایى خود را تشخیص نخواهد داد. ممکن است این سخن را على علیه السّلام به روزگار خلافت خود فرموده باشد که روزگار تسلط شمشیر بر مسلمانان گمراه است، همچنین‏آنچه خداوند پس از رحلت امیر المؤمنین از تسلط شمشیرهاى بنى ‏هاشم بر بنى‏امیه و پیروان ایشان فراهم آورد.

جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدیدجلد ۸ //دکتر محمود مهدوى دامغانى

 

درباره‌ی .

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۸۵ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ حکمت ۴۸۵ …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code