خانه / 120 حکمت شرح ابن ابي الحدید / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۲۴ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۲۴ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

حکمت ۱۲۸ صبحی صالح

۱۲۸-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )تَوَقَّوُا الْبَرْدَ فِی أَوَّلِهِ وَ تَلَقَّوْهُ فِی آخِرِهِ فَإِنَّهُ یَفْعَلُ فِی الْأَبْدَانِ کَفِعْلِهِ فِی الْأَشْجَارِ أَوَّلُهُ یُحْرِقُ وَ آخِرُهُ یُورِقُ

حکمت ۱۲۴ شرح ابن ‏أبی ‏الحدید ج ۱۸   

۱۲۴: تَوَقَّوُا الْبَرْدَ فِی أَوَّلِهِ وَ تَلَقَّوْهُ فِی آخِرِهِ-  فَإِنَّهُ یَفْعَلُ فِی الْأَبْدَانِ کَفِعْلِهِ فِی الْأَشْجَارِ-  أَوَّلُهُ یُحْرِقُ وَ آخِرُهُ یُوِرُق هذه مسأله طبیعیه قد ذکرها الحکماء-  قالوا لما کان تأثیر الخریف فی الأبدان-  و تولیده الأمراض کالزکام و السعال و غیرهما-  أکثر من تأثیر الربیع مع أنهما جمیعا فصلا اعتدال-  و أجابوا بأن برد الخریف یفجأ الإنسان-  و هو معتاد لحر الصیف فینکأ فیه و یسد مسام دماغه-  لأن البرد یکثف و یسد المسام-  فیکون کمن دخل من موضع شدید الحراره إلى خیش بارد- .

فأما المنتقل من الشتاء إلى فصل الربیع-  فإنه لا یکاد برد الربیع یؤذیه ذلک الأذى-  لأنه قد اعتاد جسمه برد الشتاء-  فلا یصادف من برد الربیع إلا ما قد اعتاد ما هو أکثر منه-  فلا یظهر لبرد الربیع تأثیر فی مزاجه-  فأما لم أورقت الأشجار و أزهرت فی الربیع دون الخریف-  فلما فی الربیع من الکیفیتین اللتین هما منبع النمو-  و النفس النباتیه-  و هما الحراره و الرطوبه-  و أما الخریف فخال من هاتین الکیفیتین-  و مستبدل بهما ضدهما- و هما البروده و الیبس المنافیان للنشوء-  و حیاه الحیوان و النبات-  فأما لم کان الخریف باردا یابسا و الربیع حارا رطبا-  مع أن نسبه کل واحد منهما إلى الفصلین-  الخارجین عن الاعتدال-  و هما الشتاء و الصیف نسبه واحده-  فإن تعلیل ذلک مذکور فی الأصول الطبیه-  و الکتب الطبیعیه-  و لیس هذا الموضع مما یحسن أن یشرح فیه مثل ذلک

ترجمه فارسی شرح ابن‏ ابی الحدید

حکمت (۱۲۴)

توقّوا لبرد فى اوّله، و تلقوه فى آخره، فانّه یفعل فى الابدان کفعله فى الاشجار، اوّله یحرق، و آخره یورق.

«در آغاز سرما خود را از آن نگه دارید و در پایانش بدان روى کنید که سرما با بدنها همان کار را مى ‏کند که با درختان، آغازش مى‏ سوزاند و پایانش برگ مى‏ رویاند.»

این موضوع مسأله طبیعى است که حکیمان هم گفته‏اند که تأثیر پاییز در زکام و ایجاد سرفه و دیگر بیماریها بیشتر از تأثیر بهار است با اینکه هر دو، فصل اعتدال هواست و پاسخ داده‏اند که سرماى پاییز، ناگهان آدمى را که معتاد به گرماى تابستان بوده است فرا مى ‏گیرد و چنان است که شخصى از جاى گرمى وارد خیمه ‏اى سرد شود.

جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدیدجلد ۷ //دکتر محمود مهدوى دامغانى

 

بازدید: ۷

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۴۸۵ متن عربی با ترجمه فارسی (شرح ابن ابی الحدید)

حکمت ۴۷۷ صبحی صالح ۴۷۷-وَ قَالَ ( علیه ‏السلام  )أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ حکمت ۴۸۵ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code