خانه / 220 حکمت ترجمه دکتر آیتی / نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۳۲ صبحی صالح(ترجمه دکتر آیتی)بخشش

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۲۳۲ صبحی صالح(ترجمه دکتر آیتی)بخشش

۲۳۲-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )مَنْ یُعْطِ بِالْیَدِ الْقَصِیرَهِ یُعْطَ بِالْیَدِ الطَّوِیلَهِ

قال الرضی و معنى ذلک أن ما ینفقه المرء من ماله فی سبیل الخیر و البر و إن کان یسیرا فإن الله تعالى یجعل الجزاء علیه عظیما کثیرا
و الیدان هاهنا عباره عن النعمتین ففرق ( علیه‏السلام ) بین نعمه العبد و نعمه الرب تعالى ذکره بالقصیره و الطویله فجعل تلک قصیره و هذه طویله لأن نعم الله أبدا تضعف على نعم المخلوق أضعافا کثیره إذ کانت نعم الله أصل النعم کلها فکل نعمه إلیها ترجع و منها تنزع

شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح

حکمت ۲۲۴ دکتر آیتی

و فرمود (ع):

کسى که با دست کوتاه ببخشد او را با دست دراز ببخشند.
من مى‏ گویم: معنى این عبارت این است که انسان مالى را که در راه خدا انفاق مى ‏کند هر چند، اندک باشد خداى تعالى پاداش او را فراوان خواهد داد.

و دو دست، عبارت است از دو نعمت. امام میان نعمت بنده و نعمت پروردگار فرق گذاشته و از نعمت بنده به دست کوتاه تعبیر نموده و از نعمت خدا به دست دراز. زیرا، نعمت خداوندى همواره چند برابر نعمت بنده است. نعمت او اصل همه نعمتهاست و هر نعمت به او باز مى‏ گردد و از او افاضه مى‏ شود.

ترجمه عبدالمحمد آیتی

درباره‌ی .

حتما ببینید

نهج البلاغه کلمات قصار حکمت شماره ۱۴۳ صبحی صالح(ترجمه دکتر آیتی)

۱۴۳-وَ قَالَ ( علیه‏السلام )الْهَمُّ نِصْفُ الْهَرَمِ شماره حکمت براساس نسخه صبحی صالح حکمت ۱۳۵ دکتر …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code