خانه / 200-220 ترجمه خطبه ها شرح ابن میثم / خطبه۲۰۳ترجمه شرح ابن میثم بحرانی

خطبه۲۰۳ترجمه شرح ابن میثم بحرانی

(خطبه۲۱۲صبحی صالح)

و من خطبه له ( علیه ‏السلام ) کان یستنهض بها أصحابه إلى جهاد أهل الشام فی زمانه‏

اللَّهُمَّ أَیُّمَا عَبْدٍ مِنْ عِبَادِکَ- سَمِعَ مَقَالَتَنَا الْعَادِلَهَ غَیْرَ الْجَائِرَهِ- وَ الْمُصْلِحَهَ فِی الدِّینِ وَ الدُّنْیَا غَیْرَ الْمُفْسِدَهِ- فَأَبَى بَعْدَ سَمْعِهِ لَهَا إِلَّا النُّکُوصَ عَنْ نُصْرَتِکَ- وَ

الْإِبْطَاءَ عَنْ إِعْزَازِ دِینِکَ- فَإِنَّا نَسْتَشْهِدُکَ عَلَیْهِ یَا أَکْبَرَ الشَّاهِدِینَ شَهَادَهً- وَ نَسْتَشْهِدُ عَلَیْهِ جَمِیعَ مَا أَسْکَنْتَهُ أَرْضَکَ وَ سمَاوَاتِکَ- ثُمَّ أَنْتَ بَعْدُ الْمُغْنِی عَنْ

نَصْرِهِ- وَ الْآخِذُ لَهُ بِذَنْبِهِ

لغت

نکوص: عقب نشینى کردن.

ترجمه

 از خطبه‏ هاى آن حضرت (ع) است:

«بار پروردگارا هر بنده از بندگانت که گفتار عادلانه ‏اى دور از ستمگرى و اصلاح طلبانه بدون مفسده ما را در امر دین و دنیا بشنود ولى پس از شنیدن

از قبول آن خوددارى کند کارش جز خوددارى از یارى تو و کندى و سهل‏انگارى از بزرگداشت دین تو، چیزى دیگر نیست، ما تو را، در برابر او به شهادت

مى‏ گیریم اى بزرگترین شاهدان، و نیز تمام آنان را که در آسمانها و زمینت اسکان داده‏ اى، به گواهى بر ضد او فرا مى‏ خوانیم، آن گاه، تو ما را از یارى

او بى ‏نیاز کننده ‏اى و او را به گناهش مؤاخذه خواهى کرد.»

شرح

این فصل از سخنان امام جزئى از خطبه ‏اى است که در آن یاران خود را به‏جنگ با اهل شام وادار مى‏ کرد، و این قسمت را هنگامى بیان فرمود که عدّه بیشترى از پیروانش دست از یارى او برداشته بودند.

حضرت، در این عبادتها، خدا و فرشتگان و بندگانش را بر کسى که سخنان عدالت خواهانه او را شنیده و سپس، از آن اعراض کرده و از یارى دین خدا خوددارى کرده، به شهادت و گواهى گرفته است، امام (ع) با سخنانش که راهنماى آنها و اصلاح کننده امور دین و دنیاى آنان بود ایشان را به جهاد با دشمنان دین دعوت مى‏ کرد، ولى پاسخ آنها جز سر باز زدن از جنگ و نافرمانى از دستورات آن حضرت چیز دیگرى نبود، لذا در این سخنان خداى را به گواهى مى‏ گیرد تا به این وسیله یاران خود را به جنگ تشویق کند و از تاخیر در آن باز دارد، به این گونه، احساسات آنان تحریک مى‏ شود و در برابر فرمان او سر فرود مى ‏آورند و او را اطاعت مى‏ کنند، و نیز آن جا که گفتار خود را به عدالت و اصلاح توصیف مى‏ فرماید، توجه شنوندگان را به آن جلب مى ‏کند.

در فرمایش امام (ع): ثم انت بعده… خدایا تو که بر حال او گواهى ما را از یارى و کمک او بى ‏نیاز مى‏ کنى، هشدارى به عظمت سلطه خداوندى و کوچک شمردن روحیه کسانى است که از یارى دین سرپیچى مى ‏کنند، سرانجام در آخر خطبه عقوبت و کیفر الهى را تذکر داده و اشاره به آن فرموده است که: سستى کردن از نصرت دین خدا گناه بزرگى است که انسان مورد مؤاخذه و عذاب قرار مى ‏گیرد. توفیق از خداوند است.

ترجمه ‏شرح ‏نهج ‏البلاغه(ابن ‏میثم بحرانی)، ج ۴ ، صفحه‏ى ۵۳-۵۱

بازدیدها: ۷۴

حتما ببینید

خطبه۲۱۸ترجمه شرح ابن میثم بحرانی

(خطبه۲۲۷صبحی صالح) و من دعاء له ( علیه‏ السلام ) یلجأ فیه إلى اللّه لیهدیه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code