خانه / 220ترجمه خطبه ها شرح ابن ابی الحدید / خطبه ۲۲۷ شرح ابن ابی الحدید (با ترجمه فارسی کتاب جلوه های تاریخ دکتر دامغانی)

خطبه ۲۲۷ شرح ابن ابی الحدید (با ترجمه فارسی کتاب جلوه های تاریخ دکتر دامغانی)

۲۲۷ و من کلام له ع کلم به عبد الله بن زمعه

و هو من شیعته- و ذلک أنه قدم علیه فی خلافته یطلب منه مالا- فَقَالَ ع: إِنَّ هَذَا الْمَالَ لَیْسَ لِی وَ لَا لَکَ- وَ إِنَّمَا هُوَ فَیْ‏ءٌ لِلْمُسْلِمِینَ وَ جَلْبُ أَسْیَافِهِمْ- فَإِنْ شَرِکْتَهُمْ فِی حَرْبِهِمْ کَانَ لَکَ مِثْلُ حَظِّهِمْ- وَ إِلَّا فَجَنَاهُ أَیْدِیهِمْ لَا تَکُونُ لِغَیْرِ أَفْوَاهِهِمْ

مطابق خطبه ۲۳۲ نسخه صبحی صالح

شرح وترجمه فارسی

(۲۲۷)  : از سخنان آن حضرت (ع ) خطاب به عبدالله بن زمعه

عبدلله بن زمعه به روزگار خلافت على (ع ) به حضورش آمد و از او امالى خواست و آن حضرت به او چنین فرمود: ان هذا المال لیس لى و لا لک و انما هو فى ء للمسلمین (همانا که این مال از من و تو نیست و همانا غنیمتى است براى مسلمانان ).
(ابن ابى الحدید مى گوید: عبدالله بن زمعه که نام پدرش با فتح میم صحیح است نه آن چنان که قطب راوندى نقل کرده ، نسب او چنین است : عبدالله بن زمعه بن اسود بن مطلب بن اسد بن عبدالعزى بن قصى ).

اسود از استهزاءکنندگان پیامبر (ص ) بود که خداوند متعال شر آنان را از پیامبر (ص ) با مرگ یا کشته شدن ایشان کفایت فرمود. پسر اسود یعنى زمعه و برادرش عقیل در جنگ بدر در حالى که کافر و با کافران بودند کشته شدند، همچنین حارث پسر زمعه (برادر عبدالله ) هم که در جنگ بدر کشته شد. زمعه ملقب به زادالرکب (توشه مسافران ) بود و اسود همان کسى است که در مکه پس از جنگ بدر شنید زنى براى شتر گم شده خود مى گرید، این ابیات را سرود:
آیا اگر شترى از او گم شده است مى گرید و او را از خواب شبانه باز مى دارد! بر شتر گریه مکن ، اما بر بدر بگرى که در آن بختها کوتاه آمد. آرى پس از ایشان کسانى سالار شدند که اگر جنگ بدر نمى بود سالار نمى شدند 

عبدالله بن زمعه از شیعیان و یاران على علیه السلام بود، و ابوالبخترى قاضى که از منحرفان ، از على علیه السلام بوده است از فرزندزادگان اوست . نام و نسب ابوالبخترى چنین است : وهب بن وهب کبیر بن عبدالله بن زمعه ، که در دستگاه هارون الرشید عهده دار قضاوت بوده و هموست که براى هارون به باطل بودن امان نامه یى که براى یحیى بن عبدالله بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب علیه السلام نوشته بود فتوى داده است و دست او را گرفته و امان نامه را دریده است . 

امیه بن ابى الصلت ضمن مرثیه سرایى براى کشتگان بدر از زمعه بن اسود هم نام برده و چنین گفته است .
اى چشم بر نوفل و بر عمرو بگرى و بر زمعه هم بخل مورز
منظور نوفل بن خویلد از خاندان بنى اسد بن عبدالعزى است که به ابن عدویه معروف بوده و على علیه السلام در جنگ بدر او را کشته است و مقصود از عمرو ابوجهل بن هشام است که او را عوف بن عفراء کشت و عبدالله بن مسعود سرش را برید.

جلوه‏ تاریخ‏ درشرح‏ نهج‏ البلاغه ‏ابن‏ ابى‏ الحدید، ج ۵ //ترجمه دکتر محمود مهدوى دامغانى

بازدید: ۷

حتما ببینید

خطبه ۲۳۹ شرح ابن ابی الحدید (با ترجمه فارسی کتاب جلوه های تاریخ دکتر دامغانی)

۲۳۹ و من کلام له ع قاله لعبد الله بن عباس- و قد جاءه برساله …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code